In zijn vierde bijdrage aan deze gastenreeks deelt Hans opnieuw een persoonlijk hoofdstuk. Lees ook deel één, deel twee en deel drie.
Vanaf het begin was ik best gesloten. Ik probeerde m’n woorden zorgvuldig te kiezen om niet verkeerd over te komen en stelde bepaalde vragen niet, omdat ik vond dat het mijn zaken niet waren. Later dacht ik dan: zo lijkt het misschien alsof je niet echt interesse toont. Ze had dat al snel door, bleef doorvragen en begon steeds meer van die laagjes te doorbreken. Voor ons allebei gold: je kunt alles vragen, maar de ander kan ook aangeven wanneer het te persoonlijk wordt. Dat pauzeren en zorgvuldig kiezen van m’n woorden kon haar nog weleens ongeduldig maken.
Onze gesprekken werden intussen dieper. We praatten over steeds meer: over wat we nog willen doen, beleven en ontdekken. Over onze bucketlist als Secret Agent, en in mijn geval: met een Secret Agent. Nog altijd was Chloé meestal de aanjager daarvan, maar ik ging daar steeds beter in mee. Die gesprekken vormden het begin van nieuwe plannen.
En dan, met die ondeugende glinstering in haar ogen, vertelde Chloé ineens dat haar vriendin Evy óók een Agent was. “Als dat geen hint is,” dacht ik.
Met die opmerking in m’n hoofd deed zich op een dag in oktober de volgende gelegenheid voor. Deze keer plannen we een volle 24 uur samen. Alle tijd om er samen een heerlijk ontspannen dag van te maken. Of in ieder geval een ontspannen begin van de dag. Alleen al de bevestiging dat zowel Chloé als Evy kunnen, zorgt voor kriebels in mijn buik. Soms staat zo’n datum al maanden van tevoren vast, en dat wachten... dat maakt het verlangen alleen maar groter. Ik reserveer een Panorama Suite in het Okura Hotel en teppanyaki bij Sazanka voor drie personen.
De dagen ervoor ga ik door mijn garderobe. Zij verschijnt nooit twee keer in dezelfde outfit en weet me telkens weer te verrassen. Voor mij is het net zo goed zaak om er goed uit te zien. Een nieuw overhemd, andere schoenen of een subtiel detail. Langzaam verandert mijn kast in iets dat past bij de gelegenheden die ik eigenlijk alleen met haar beleef.
De zon lijkt inmiddels een traditie te zijn geworden: ze schijnt altijd als wij elkaar zien. Te vroeg, zoals gewoonlijk, zit ik met een cappuccino in de zon voor het hotel. Wanneer ze arriveert, straalt ze, enthousiast en met een blije lach. Aan haar bagage te zien is ze op alles voorbereid. We checken samen in, wachten op de kamer totdat de kruier vertrokken is en boeken daarna een couplesmassage voor later die middag.
Het is te mooi weer om binnen te blijven, dus we wandelen door haar oude buurt. Ze wijst me haar favoriete winkels en kleine cafés. Als we bij terugkomst in het hotel als “mevrouw en meneer ...” worden aangesproken, moet ik stiekem glimlachen. Je moest eens weten.
In de sauna is het stil. Warmte, rust en ontspanning. Daar wordt de basis gelegd voor de volgende date, wanneer ik vraag of ze een weekend in Málaga of Marbella ziet zitten. Ze kijkt me aan: “Oh ja! Zeker wel ☺️” Na de ijsdouche en een tweede ronde sauna is het tijd voor de massage. We hebben allebei voor “firm” getekend, en dat hebben we geweten. Gekraak en gepuf terwijl de spieren en knopen worden aangepakt, maar daarna is alles wel helemaal los. Loom schuifelen we terug naar de kamer.
Met een fles Cuvée Okura en een zacht muziekje liggen we op bed bij te komen en kibbelen we over de vraag of we het menu van vanavond wel of niet willen zien. Dan appt Evy naar Chloé: ze is onderweg. Het signaal voor ons om ons klaar te maken. Ik douche als eerste, mijn voorbereidingstijd is korter, en daarna ga ik haar ophalen in de lobby.
Daar zit ik, in die ruime lobby. De spanning is voelbaar. “Ze is er bijna,” appen Nancy en Les. Plots schiet mijn hartslag omhoog: ik ga zo nog een Secret Agent ontmoeten. De gastvrouw van het hotel, dezelfde die ons eerder “mevrouw en meneer” noemde, staat echter midden in de lobby. Er is geen twijfel mogelijk wie daar aankomt. “Heel erg blond,” had Chloé gezegd, en ze had gelijk.
Ik laat Evy eerst voorbijlopen om geen argwaan te wekken. Wanneer de gastvrouw uit zicht is, stap ik op haar af.
“Evy?” fluister ik.
“Hans?” Ze glimlacht. Drie zoenen, een korte verontschuldiging dat ik haar even heb laten wachten, en we lopen samen richting lift. Iedereen lijkt te kijken, al is dat vast mijn verbeelding. In de lift voel ik mijn hartslag zakken. Wow, denk ik, en ik kan alleen maar weer glimlachen. Twee van die prachtige blondines, en ik daartussenin.
Boven, op de kamer, vliegen Chloé en Evy elkaar in de armen. Een glas Cuvée wordt ingeschonken, Chloé verdwijnt in de badkamer en Evy en ik praten rustig verder met uitzicht over Amsterdam. Zo leuk om nog een Agent te mogen ontmoeten. Wanneer Chloé terugkomt, inspecteert Evy haar outfit met een goedkeurend oog. En ik? Ik kijk alleen maar. Twee oogverblindende vrouwen: Chloé in goud, Evy in zwart. Indrukwekkend. Onopgemerkt blijven is onmogelijk vanavond.
Door de lobby lopen ze voor me uit en ik kan niet anders dan glimlachen. Chloé heeft me al vaker gevraagd waarom ik dat steeds doe. Nou, stel je eens voor dat je daar loopt... daarom dus.
Aan de teppanyaki-grill hebben we een perfecte plek. De andere gasten spreken geen Nederlands, wat ons alle vrijheid geeft om te praten, te lachen en te flirten. Tussen de gerechten door gaan we even naar buiten. En dan die blikken van andere gasten in het restaurant, nieuwsgierig of jaloers, wie zal het zeggen.
Na het dessert zitten we vol. Terwijl de opmerkingen steeds speelser worden, stelt Chloé voor alvast naar de kamer te gaan en het daar gezellig te maken. Evy en ik volgen na het afrekenen.
Dinertip: Teppanyaki by Sazanka is echt een avond uit, met geweldig eten, wine pairing en sake!
Kaarsjes staan verspreid over de kamer, er klinkt zwoele muziek en de fles Veuve staat koud. Vanaf de achttiende verdieping kijken we uit over Amsterdam. We proosten. De avond is ontspannen, maar de spanning en temperatuur nemen in snel tempo toe.
De dames besluiten dat ik maar even rustig moet gaan zitten. De hakken gaan uit en verleidelijk kijken ze me aan als ze samen op bed gaan zitten, dondersgoed wetend dat dit elke man z’n hoofd op hol brengt. Als ze elkaar sensueel beginnen te zoenen, kan ik alleen maar genieten van de situatie waarin ik ben beland.
Met deze kus tussen Chloé en Evy begint dit deel van deze memorabele avond. Eerst plagen en dagen ze me uit, waarna ik ze op bed vergezel. Kledingstukken verdwijnen een voor een en al snel gaat iedereen in elkaar op (ik zal er verder niet te veel over in detail treden 😇).
Wanneer we later even op adem komen, lusten we alle drie nog wel wat. Al snel staat Room Service voor de deur. Die houden we zorgvuldig dicht, zodat niemand zicht krijgt op het feestje dat hier gaande is. Nogmaals wordt er geproost. Chloé houdt een kleine speech over hoe fijn ze het vindt om die avond met z’n drieën daar te zijn. Uiteindelijk slaat de vermoeidheid toe en is het tijd om Evy te laten gaan. Het bewijs van de avond ligt verspreid over de kamer: hakken, kleding, lingerie, drie lege flessen en lege glazen...
Chloé en ik praten nog heel even na voordat we onder de dekens kruipen en in een diepe slaap vallen. Een avond uit m’n dromen.
Soms is het muziek, een locatie of zelfs een geur die me terugbrengt naar de dates die ik tot nu toe heb gehad. Chloé werd al geassocieerd met haar favoriet, Baccarat 540. Extrait de Parfum, welteverstaan. Tot op de dag van vandaag doet Vanilla Powder me aan Evy denken.